Een recent onderzoek van de Universiteit van Liverpool, in samenwerking met de Universiteit van Edinburgh en VetPartners, heeft de gezondheidsrisico's van honden die uit het buitenland, met name Spanje, naar het Verenigd Koninkrijk worden gebracht, belicht. Het onderzoek richtte zich op 54 deelnemers, waaronder medewerkers van asielen, dierenartsen, transporteurs, hondentrainers en deskundigen op het gebied van diergezondheid.
Via 30 interviews, vier groepsgesprekken en 18 discussies op openbare fora werd een beeld geschetst van de huidige situatie. Spaanse asielen bevatten veel rasloze honden en 19 % van de geïmporteerde honden komt uit Spanje, terwijl Roemenië (34 %) en Cyprus (22 %) hoger scoren.
Leishmaniasis, een parasitaire ziekte die via zandvlieg wordt overgedragen en maanden onopgemerkt kan blijven, is een terugkerend onderwerp. Het kan de huid, nieren en gewrichten aantasten; mensen kunnen de ziekte via het insect krijgen, niet door direct contact met de hond.
Een studie uit 2009 liet zien dat 57 % van de Britse honden met leishmaniasis uit Spanje kwam of er eerder had gewoond. Een enquête uit 2020 gaf aan dat ongeveer een vijfde van de eigenaren meldde dat hun dier bij aankomst al gezondheidsproblemen had, waarvan 52 % leishmaniasis noemden.
Bij 533 honden die later getest werden, bleek 14,8 % besmet. Brucella canis, een bacterie die soms vooraf bekend was, werd door meerdere dierenartsen beschreven; één arts vond twee besmette dieren kort nadat de testen begonnen, een ander beschreef een asiel dat bewust honden met leishmaniasis overbrengt omdat de behandeling goedkoop is.
De Britse dierenartsenvereniging meldde in 2018 dat 93 % van de dierenartsen zich zorgen maakte over deze import, en 40 % had in het voorgaande jaar nieuwe of zeldzame ziektes gezien. Naast ziektes zijn er verhalen over honden die gewond, uitgedroogd of in te kleine kooien reisden, en over adopties die mislukten omdat het dier anders bleek dan verwacht.
De onderzoekers benadrukken dat hun werk kwalitatief is en ervaringen beschrijft, geen frequenties. Ze adviseren om het dierenartsdossier op te vragen en te verifiëren welke testen zijn gedaan en wat de resultaten waren.
Als een hond uit een gebied komt waar leishmaniasis voorkomt, is het belangrijk te weten of er getest is en wat de uitkomst was; een organisatie die ontwijkend antwoordt, geeft een waarschuwingssignaal. De onderzoekers pleiten voor meer testen voor en na de reis en voor beter toezicht op de organisaties.
Dit betekent niet dat adopteren uit het buitenland een fout is, maar dat men met kennis van zaken moet kiezen. Voor het reizen zelf verandert er voor wie binnen de EU blijft niets: de strengere verordening van 22 april 2026 treft alleen dieren uit landen buiten de EU.
In Spaanse asielen wachten er genoeg honden op een baasje; mensen uit Nederland of België die een hond uit een Spaans asiel overwegen, moeten eerst de testresultaten en het dierenartsdossier opvragen.
