Spanje heeft voor het eerst sinds 1995 een nieuwe richtlijn voor de aanpak van aardbevingen ingevoerd. De nieuwe Directriz Básica de Planificación de Protección Civil ante el riesgo de terremotos bevat een actuele kaart van het aardbevingsrisico en een lijst met gemeenten waar de zwaarste schokken mogelijk zijn. Onder de gemeenten die op de kaart staan, bevinden zich populaire vakantiebestemmingen zoals Málaga, Nerja, Torrevieja, Alicante en Murcia.
Op 6 oktober werd de richtlijn goedgekeurd door de ministerraad en vier dagen later gepubliceerd in het Boletín Oficial del Estado (BOE). Vanaf 11 oktober is de nieuwe richtlijn van kracht en vervalt de oude versie uit 1995. De tekst is gebaseerd op wetenschappelijke inzichten van de afgelopen dertig jaar en op lessen uit eerdere bevingen, waaronder de historische aardbevingen van Granada (1431), Málaga (1680), Torrevieja (1829) en Lorca (2011).
De kaart geeft het risico weer als een kans. Zo is de kans op een beving met intensiteit VIII op een bepaalde plek ongeveer 0,2 % per jaar; over een periode van vijftig jaar komt dit neer op ongeveer 10 % kans op een dergelijke gebeurtenis. De resterende 90 % geeft aan dat er in die periode geen beving van die intensiteit zal plaatsvinden. De terugkeerperiode wordt geschat op 475 jaar.
De richtlijn kent drie drempels. Bij intensiteit VI of hoger moet de autonome regio een speciaal noodplan voor aardbevingen hebben. Bij intensiteit VII of hoger moeten gemeenten een eigen lokaal plan opstellen. Bij intensiteit VIII of hoger kan de beving aanzienlijke schade veroorzaken, vooral aan kwetsbare gebouwen.
De zone met intensiteit VI of hoger omvat onder andere Andalusië (Almería, Cádiz, Córdoba, Granada, Huelva, Jaén, Málaga, Sevilla), de Comunidad Valenciana (Alicante, Valencia, Castellón), de Canarische Eilanden (Santa Cruz de Tenerife, Las Palmas), Catalonië (Barcelona, Girona, Lleida, Tarragona), Aragón (Huesca, Zaragoza, Teruel), Galicië (A Coruña, Lugo, Ourense, Pontevedra), Extremadura (Badajoz, Cáceres), Baskenland (Álava, Guipúzcoa), Navarra, La Rioja, Albacete, Soria, Ceuta en Melilla. De Balearen en Madrid vallen niet in deze opsomming.
De lijst met intensiteit VIII of hoger beperkt zich tot Andalusië, de Comunidad Valenciana en Murcia. Hier staan onder meer Málaga, Antequera, de Axarquía (Vélez‑Málaga, Torrox, Nerja, Frigiliana, Cómpeta, Algarrobo, Sayalonga), Granada, Loja, Lanjarón, Almuñécar, Salobreña, Motril, Torrevieja, Orihuela, Guardamar del Segura, Pilar de la Horadada, Rojales, San Miguel de Salinas, Algorfa, Los Montesinos, Alicante, Elche, Santa Pola, Murcia, Molina de Segura, Alcantarilla, Alhama de Murcia, Totana, Fuente Álamo, Iznájar (Córdoba) en Alcalá la Real (Jaén).
Het Spaanse geografische instituut IGN noemt de omgeving van Granada een van de gebieden met het hoogste aardbevingsrisico op het Iberisch schiereiland. In de zomer van 2024 werden daar opnieuw honderden bevingen gevoeld.
Gemeenten moeten lokale plannen opstellen die onder meer evacuatieroutes, verzamelpunten en informatie voor inwoners bevatten. Kleine gemeenten met minder dan 5.000 inwoners mogen een vereenvoudigd plan gebruiken, waarbij provinciebesturen technische ondersteuning bieden.
Toerisme wordt expliciet als risicofactor genoemd, omdat het hoogseizoen het aantal mensen in een gebied kan vergroten boven de capaciteit van hulpdiensten. Plannen moeten hier rekening mee houden.
Aardbevingswaarschuwingen worden via ES‑Alert verspreid, zodat mobiele telefoons in een getroffen gebied een waarschuwing kunnen ontvangen. Voor inwoners wordt voorlichting gegeven over wat te doen voor, tijdens en na een beving.
De risicokaarten moeten openbaar toegankelijk zijn, zodat inspecteurs na een beving snel kunnen bepalen welke woningen nog veilig zijn. De richtlijn bevat een standaardformulier voor een eerste schadebeoordeling, waardoor sneller duidelijk wordt welke woningen bewoonbaar zijn en hoeveel mensen opvang nodig hebben.
